Ubrania w Polsce w wieku XVI i XVII to właściwie niekończący się przepych i duża ilość zbytku, bardzo duża różnorodność materiałów, dodatków, wszelkich biżuterii Jak i klejnotów. Lecz przed wszystkim rdzennie polski pasy. Można określić ubrania w tamtym okresie mianem przepychu bogactw i splendoru. Na tle tak przebogatych ubrań wierzchnich wyjątkowo kiepsko prezentuje się bielizna. Trzeba jednak gwoli sprawiedliwości dodać, że bardzo popularne były koronki weneckie.

Funkcja ich polegała na łączeniu bielizny z ubraniem wierzchnim i służyły do wykańczania w miejscach, które były widoczne. Oprócz tego były przyszywane do rękawów koszul. Młoda kobieta obowiązkowo musiał nosić „kształcik”, był to gorset bez rękawów, z pod tego gorsetu wystawały rękawy koszuli. Takie ubranie było uważane za typowo polskie odzienie i tak był odbierane za granicami naszego kraju. Dopełnieniem takiego gorsetu była koszula, przyozdabiania złotymi haftami i koronkami, taka koszula nazywana była, „giezłko”. Czasami do jej produkcji używano nawet jedwabiu co świadczyło już o bardzo dużym zbytku.

Ten strój kwalifikować możemy jako strój zakładany od święta, nastawiony na zrobienie wrażenia, ale i tak nie miał szans konkurować futrami czy klejnotami, to one były prawdziwym oznacznikiem bogactwa zewnętrznego. Pomimo przepychu na zewnątrz pod ubraniem nie było bielizny o czym niech świadczy fakt podany tutaj cytat.

Tak oto Pani de Motteville, która zobaczyła i zachwyciła niepolskim ubiorem powiedziała: „nic piękniejszego na świecie widzieć nie było można” a po chwili dodała że pod tym bogatym strojem bielizny nie widać. Więc jasno z tego wynika że ówczesne kanony mody były nastawione tylko na to co było widoczne na pierwszy rzut oka. O bieliznę dbało sięgało albo wręcz wcale, ale w ówczesnych czasach dbanie o bielizną nie było problemem tylko w Polsce, można było się z tym spotkać nawet we Francji. Wyprawka ślubna żony cesarza miała zaledwie 12 koszul. Tak pokrótce przedstawia się historia.

Pomimo tego że Jak wiadomo gorsety były bardzo niewygodne to jednak trzymały się swietnie, na szczęście pod koniec XIX wieku w Wielkiej Brytanii został opatentowany pierwszy biustonosz z drutami i jedwabiem. Produkcję na skalę przemysłową rozpoczęto w Stanach Zjednoczonych, kosztował 75 centów i sprzedawany był w sprzedaży wysyłkowej przez firmę z Filadelfii.

Była to bielizna, w której kobiety, mogły przynajmniej swobodnie oddychać. Europa jednak w stosunku do Stanów Zjednoczonych znowu okazała się spóźniona , bo na pierwsze gorsety bez usztywnień fiszbinami i z osobnymi miseczkami podtrzymującymi piersi musieliśmy czekać kilka lat dłużej, autorką pierwszego takiego cuda była paryska gorseciarka. Nazywała się Herminie Cadolle i wprowadziła to w roku 1889. W ostatniej dekadzie XIX wieku cesarz austriacki wydał patent dla przemysłowca na „podtrzymującą piersi bieliznę”, kilka lat potem w Dreźnie została opatentowana kolejna lepsza wersja biustonosza. Tym razem autorem tego projektu była kobieta, panna Christine Hardt. Nazwane to zostało „damskim strojem podtrzymującym piersi”, Jak to kobieta, jej projekt był estetyczniejszy, bardzie funkcjonalny, bardziej higieniczny.

Podstawowa zmiana to taka że ramiączka nie były przyszyte na stałe ale mocowane były guzikami co ułatwiało ich odpinanie żeby bezproblemowo wyprać biustonosz.

Około 30 lat potem biustonosze stają się w końcu miękki i wygodne w użyciu, całkowicie rezygnuje się z drucianych usztywnień. Według anegdoty zawdzięczamy ten prosty wynalazek niemieckiemu fabrykantowi, który podczas podróży poślubnej był tak sfrustrowany pokonywaniem kolejnych zabezpieczeń biustonosza że postanowił ułatwić życie innym mężczyzną żeby nie musieli pokonywać szeregu zabezpieczeń Jak niezliczone haftki i pętelki. Był to rok 1912. W tym samym okresie w Stanach Zjednoczonych powstał bardzo prosty i wygodny stanik, były to dwie chusteczki związane ze sobą tasiemkami. Wynalazek ten został opatentowany w roku 1914. Tak po krótce przebiegał rozwój biustonosza.

Wkładanie gorsetu można uznać za torturę i to w najlepszym wydaniu. W rozumieniu dzisiejszej bielizny była to bardziej zbroja niż bielizna, gorsety w dużej mierze składały się z metalowych części i przechodziły różne zmiany w zależności od panującej mody. Nieraz ich zadaniem było ujmowanie ciała innym razem uwypuklanie niektórych atrybutów. Gorset mimo wszystko miał jedną podstawową cechę, jego zadaniem było wyraźne pokazanie talii, miał on ją tak spłaszczyć żeby można było ją objąć dłońmi.

Pojawienie się gorsetu wprowadziło również modę na to, że kobieta jako dolną część bielizny mogła nosić tylko pas cnoty. Początki i pierwsze próby stworzenia i wprowadzenia damskich majtek miały miejsce w XVI wieku we Włoszech gdzie nosiły je kurtyzany w Wenecji.

To, co dziś jest kusymi majteczkami w ówczesnych czasach było długimi kalesonami wykonanych z jedwabiu, płótna a czasem wykonany były z aksamitu. Wówczas majtki były zarezerwowane i noszone tylko przez kobiety lekkich obyczajów. Kobiety przyzwoite z towarzystwa, właściwie nawet nie mogły i nie powinny wiedzieć, że taka część garderoby istnieje. Jak w każdym elemencie życia tak i tutaj są wyjątki od reguły, przykładowo Katarzyna Medycejska używała takich kalesony podczas jazdy konnej, wydała rozkaz uszycia ich dla siebie i swoich dam dworu.

Mimo tego moda dotycząca majtek i bielizny zmieniała się bardzo powoli, jeszcze XVII wiek to okres, w którym noszenie bielizny było uznawane za coś niestosownego. Nosiły je wówczas tylko osoby, stare, schorowane. Oprócz wymienionych kurtyzan obowiązkowo nosiły je również tancerki występujące w operze. Dobiero znaczący przełom nastąpił w XIX wieku, a dokładniej w połowie XIX wieku. Nadeszła wówczas moda nia suknie upięte na konstrukcji z drutu, miały zazwyczaj sporą średnicę i logiczne, że skoro były z drutu to były sztywne. Problem z tymi sukniami był tego typu, że podczas siadania lub pochylania, suknia się unosiła i pokazywała wszystkie wdzięki ludziom postronnym, więc wygrał wstyd i zaczęto stosować majtki.

Jak to się zaczęło skąd wywodzi się bielizna? Pierwsza udokumentowana i znaleziona „bielizna” ma ponad 5300 lat i jest to skórzana przepaska lędźwiowa. Znaleziono zastała w Alpach pod koniec XX wieku. Bielizna męska rozwijała się bardzo długo, większość czasu mężczyźni nosili slipki samodzielnie wiązane wokół bioder i przekładane krocze.

Taki strój był wykonywany zazwyczaj z miękko wyprawionej skórki lub w późniejszym okresie z materiału. W dniu śmierci Tutenhamun miał na sobie takie „slipki”,ale jago slipki składały się aż ze 145 warstw materiału. Jeszcze w 1835 roku Jak zostało zapisane w pamiętnikach przepaski nosili Francuscy pasterze. Bieliznę damską i jej wymyślenie przypisuje się starożytnym Egipcjankom.

Początkowo była to po prostu dodatkowa tunika. Kobiety w starożytnym Rzymie i Grecji nosiły na piersiach pasy tkanin, mające uwydatnić piersi przykryte wierzchnią odzieżą.

Na Sycylii zostały odkryte malowidła z II wieku, co ciekawe malowidła te przedstawiają kobiety w skąpych strojach składających się z dwóch części. Rysunki znajdujące się na tych malowidłach możemy zdecydowanie uznać za pierwowzór bikini, chociaż do oficjalnego powstania dzielą nas jeszcze setki lat. Rzymianki żyjące w okresie republiki rzymskiej miały inne poczucie mody, tam zbyt wydatne piersi wcale nie był pożądane, były wręcz niemodne. Więc rzymianki musiały przewiązywać się bandażem w piersiach żeby je ściskać i w ten sposób zmniejszać, były w użyciu również specjalne gorsety skórzane, których jedynym zadaniem było spłaszczenie brzucha.
W wielu opracowaniach można wyczytać, że upadek Rzymu był okresem, po którym świat „zszedł na psy”. Przestano zajmować się zagadnieniem bielizny i sprowadzono ją tylko do koszul noszonych pod ubraniem. Raz były to koszule dłuższe raz krótsze, ale nic więcej. Poważniejsze zmiany w postrzeganiu bielizny zaczęły się dopiero pod koniec średniowiecza. Wówczas wprowadzono gorset, który gościł w ubiorze damskim przez cztery kolejne wieki.

Ładna i interesująca bielizna, jaka to jest? To na pewno musi być bielizna inteligentna i dopasowująca się do każdego kształtu ciała. Dzięki takiej bieliźnie o wiele prościej będzie wykonywać codzienne czynności zarówno zawodowe jak i domowe.

 Dobrze że staniki obecnie mają tak szeroki zakres zastosowań. Staniki nowej generacji dopasowując się nieważne czy biegamy czy oglądamy telewizję. Nie musimy koniecznie wybierać i decydować się na staniki krzyżykowe, bo jak wiemy doskonale staniki inteligentne się wpasują w sytuację w jakiej się znajdujemy.

Dobrym materiałem do produkcji tego typu staników jest lycra, włókno o bardzo szerokiej gamie zastosowań i możliwości użycia. To już zależy od naszej koncepcji jak skorzystamy z lycry. Oczywiście w wypadku bielizny intymnej lepiej byłoby zrezygnować z majteczek syntetycznych, gdyż one tylko mogą powodować nieprzyjemność, a w najgorszym wypadku podrażnienie okolic intymnych.

Poza tym nikt nie chce żeby jego bielizna się elektryzowała i “kopała” prądem kiedy próbujemy je ściągnąć,nie jest to za przyjemne. Więc idąc za tą zasadą musimy wybierać przede wszystkim naturalną i ładną bieliznę, która nie będzie miała syntetycznych dodatków. Syntetyczne elementy w bieliźnie nie działają korzystnie i tylko sprawiają problemy. A przecież my chcemy czerpać zadowolenie z tego jaką bieliznę zakładamy. I nie mamy zamiaru denerwować się tymi problemami idącymi z korzystania z bielizny syntetycznej, która nie jest tak w nawiasie aż tak piękna i ciekawa i nie może nam zaoferować tyle komfortu co piękna i subtelna koronkowa bielizna. Więc tak dobrze każdemu radzę żeby w wypadku swojej bielizny powiedział nie dla syntetycznych elementów, które sprawiają że staniki i majtki nie są komfortowym ubraniem, a co najwyżej kondensatorem elektrycznym. Syntetyczne staniki i majtki szybko się niszczą i nie mają poza tym w sobie tyle piękna co prosty i piękny haft koronkowy na kawałku miseczki od stanika. Kiedy tak popatrzymy to zrozumiemy piękno bielizny.

Nowsze wpisy »